O czasopiśmie

Cel i zakres

Wrocławski Rocznik Historii Mówionej jest  wydawanym przez Ośrodek "Pamięć i Przyszłość" multidyscyplinarnym, jedynym w Polsce czasopismem naukowym poświęconym oral history, którego celem jest stworzenie platformy do refleksji nad metodą oral history oraz do wymiany doświadczeń różnych ośrodków i osób – przedstawicieli różnych dyscyplin naukowych – zajmujących się szeroko rozumianą historią mówioną. W periodyku publikowane są wyniki badań naukowych z wykorzystaniem źródeł historii mówionej oraz dyskusje nad samą metodą, a także opracowane naukowo źródła historii mówionej. Czasopismo jest również źródłem informacji o aktualnie prowadzonych badaniach, projektach, organizowanych konferencjach i nowościach wydawniczych, których tematyka dotyczy oral history

Czasopismo naukowe Wrocławski Rocznik Historii Mówionej powstało w 2011 r., aby wesprzeć coraz silniej w tamtym czasie obecną w polskiej humanistyce dyskusję na temat metodologii wywoływania źródeł ustnych i ich wykorzystania w badaniach nad przeszłością, prowadzonych przez przedstawicieli różnych dyscyplin, w szczególności historyków. Od tej pory ukazało się 11 tomów Wrocławskiego Rocznika Historii Mówionej i jedno wydanie specjalne, a czasopismo pozostaje do dziś jedynym czasopismem naukowym w Polsce poświęconym w pełni badaniom i źródłom z wykorzystaniem historii mówionej; pozyskuje Autorów z zagranicy, prezentując wyniki badań obejmujących swym zasięgiem niemal całą Europę środkowo-wschodnią (m.in. Czechy, Ukrainę i Łotwę), ale też przybliżając środkowoeuropejskim badaczom dorobek nauki zachodniej, w tym z Niemiec, Włoch, Islandii, Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych. Wydawca czasopisma – Ośrodek „Pamięć i Przyszłość”, będący instytucją kultury od 2007 r. gromadzącą relacje świadków historii w prowadzonym przez siebie Archiwum Historii Mówionej – szybko zdecydował się też wypełnić lukę pozostawioną przez światową czołówkę czasopism naukowych z obszaru historii mówionej (takich jak wydawanego od 1969 r. brytyjskiego „Oral History Journal”, od 1973 r. amerykańskiego „Oral History Review” czy od 1988 r. niemieckiego „BIOS – Zeitschrift für Biographieforschung, Oral History und Lebensverlaufsanalysen”) w udostępnianiu zachodniemu odbiorcy wyników badań naukowych z wykorzystaniem historii mówionej, prowadzonych w Europie środkowo-wschodniej. W tym celu znaczna ilość artykułów naukowych jest publikowana w języku angielskim, a samo czasopismo – od strony merytorycznej i formalnej – spełnia wszystkie standardy międzynarodowych czasopism naukowych, jest publikowane w wolnym dostępie na platformie Open Journal System (jako jedno z pierwszych czasopism naukowych z obszaru humanistyki w Polsce) i dostępne bazach indeksujących:

- Arianta,

Baza Czasopism Humanistycznych i Społecznych,

- Central European Journal of Social Sciences and Humanities,

- Central and Eastern European Online Library,

Directory of Open Access Journals,

European Reference Index for the Humanities and Social Sciences (ERIH PLUS),

- Index Copernicus International

- MLA International Bibliography,

Most Wiedzy

- PBN - Polska Bibliografia Naukowa.

W 2021 r. Ministerstwo Edukacji i Nauki podwyższyło punktację WRHM do 100 pkt. We Wrocławskim Roczniku Historii Mówionej publikują przedstawiciele dziedzin nauk humanistycznych i społecznych, m.in. dyscyplin: historia, językoznawsto, literaturoznawsto, nauki o kulturze i religii, socjologia, psychologia. Czasopismo jest natomiast przypisane do dyscypliny: historia.

Od pierwszego numeru kluczowym elementem struktury czasopisma są recenzowane w procedurze double blind review artykuły naukowe oraz krytyczne edycje źródłowe relacji historii mówionej. Oprócz tego publikowane są recenzje polskich i zagranicznych wydawnictw z obszaru historii mówionej oraz aktualności na temat ważnych dla Polski i świata wydarzeń naukowych i projektów w tym temacie. Od 2020 r. W czasopiśmie znalazł się również dział Varia, w którym publikowane są (nierecenzowane) eseje i refleksje z prowadzonych badań oraz wywiady ze czołowymi przedstawicielami środowiska historii mówionej na świecie. W numerze specjalnym z 2018 r. opublikowano wybór przełożonych na język polski kluczowych dla historii mówionej tekstów naukowych.

Polityka otwartego dostępu

Wrocławski Rocznik Historii Mówionej jest recenzowanym, otwartym czasopismem. Zapewnia otwarty i bezpłatny dostęp do wszystkich tekstów. Zainteresowane osoby mogą czytać teksty i pobierać je bez ograniczeń technicznych. Prawa autorskie do tekstów należą do Ośrodka „Pamięć i Przyszłość”. O ile nie jest określone inaczej, Ośrodek „Pamięć i Przyszłość” udostępnia teksty na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach 4.0.

Zgodnie z licencją zainteresowane osoby mogą korzystać z tekstów poprzez kopiowanie i rozpowszechnianie utworów w dowolnym medium i formacie, a także zmiany w utworze, w tym tworzenie utworów zależnych w oparciu o utwór, dla dowolnego celu, także komercyjnego. Korzystający z utworu są zobowiązani przestrzegać warunków licencji, tj. podać dane autora i źródło, zakres wprowadzonych zmian oraz udostępniać utwory zależne na tej samej licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach 4.0. Informacja o licencji znajduje się na stronie redakcyjnej czasopisma, a także na każdej podstronie dedykowanej określonemu artykułowi w internetowej wersji czasopisma. 

Ośrodek „Pamięć i Przyszłość” nie pobiera żadnych opłat za zgłoszenie tekstu do opublikowania lub za proces wydawniczy. 

Archiwizacja 

Wrocławski Rocznik Historii Mówionej, korzystając z Open Journal Systems, archiwizuje wszystkie treści za pośrednictwem PKP Preservation Network (PN), które spełnia kilka podstawowych kryteriów umożliwiających bezpieczne przechowywanie zgłoszonych do publikacji i opublikowanych materiałów. 

Historia czasopisma 

Czasopismo naukowe Wrocławski Rocznik Historii Mówionej powstało w 2011 roku i od tego czasu jest wydawane regularnie przez Ośrodek „Pamięć i Przyszłość”, zarówno w wersji drukowanej, jak i w Internecie. Działaność publikacyjna czasopisma jest w pełni finasowana z Budżetu Miasta Wrocław oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.