Techniki historii mówionej jako narzędzie pracy dydaktycznej ze studentami dziennikarstwa. Teoria i praktyka

Autor

DOI:

https://doi.org/10.26774/wrhm.271

Słowa kluczowe:

oral history, metodyka nauczania akademickiego, warsztat dziennikarski, źródła informacji dziennikarskiej

Abstrakt

Artykuł stanowi podsumowanie doświadczeń wyniesionych z realizacji projektu historii mówionej ze studentami dziennikarstwa i komunikacji społecznej o specjalności dziennikarstwo sportowe. Autor tekstu omawia najistotniejsze wartości metodologii pracy dziennikarskiej w konfrontacji z narzędziami i wartościami metodologii oral history.

Pobrania

Brak dostęþnych danych do wyświetlenia.

Biogram autora

Igor Borkowski - SWPS Uniwersytet Humanistycznospołeczny

Profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki, dziennikarz, redaktor wydawnictw medialnych, publicystycznych i naukowych. W latach 1999–2020 pracownik Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Wrocławskiego, a obecnie Wydziału Prawa i Komunikacji Społecznej SWPS we Wrocławiu, gdzie pełni funkcję prodziekana ds. dydaktyki. W kadencji 2020–2023 członek Polskiej Komisji Akredytacyjnej. Zainteresowania badawcze: język propagandy i perswazja językowa, skuteczność w komunikowaniu, współczesny polski reportaż dziennikarski, tanatologia, antropologia komunikacji, edukacja medialna. Napisał m.in.: Przez klasztorną kratę. Studia z antropologii komunikacji zakonnej (Warszawa 2019) z s. Małgorzatą Borkowską OSB, Porozmawiajmy jak Borkowska z Borkowskim (Kraków–Tyniec 2019), Ostatnie lato Pilc. Podręcznik praktycznego pisania reportażu (Wrocław 2012), Świt wolnego słowa. Język propagandy politycznej 1981–1995 (Wrocław 2003). Zredagował m.in.: Reportaże wartościowe. Młode pióra o tym, co ważne we współpracy z Wojciechem Sitarzem i Kaliną Sobierajską (Kraków 2018) oraz Reportaż bez granic? Teksty, warsztat reportera, zjawiska medialne (Wrocław 2010).

[email protected]

Bibliografia

Adams S., W. Hicks, Wywiad dziennikarski, Kraków 2007.

Borkowski I., Ostanie lato Pilc. Podręcznik praktycznego pisania reportażu, Wrocław 2012.

Borkowski I., Posłowie: Wykuwanie reportażu, [w:] Reportaże wartościowe. Młode pióra o tym, co ważne, red. I. Borkowski, W. Sitarz, K. Sobierajska, Kraków 2018, s. 225–238.

Borkowski I., Współczesny prasowy wywiad dziennikarski: techniki prowadzenia, opracowanie, publikacja, „Wrocławski Rocznik Historii Mówionej”, r. 1 (2011), s. 57–79.

Dent Ch., “Journalists are the Confessors of the Public” says one Foucaultian, „Journalism”, t. 9 (2008), s. 1–22.

Dziennikarstwo i świat mediów, red. Z. Bauer i E. Chudziński, Kraków 2000.

Gatunki dziennikarskie. Teoria praktyka język, red. K. Wolny-Zmorzyński, A. Kaliszewski, W. Furman, Warszawa 2006.

Harcup T., Dziennikarstwo – teoria i praktyka, Łódź 2010.

Hennessy B., Dziennikarstwo publicystyczne, Kraków 2006.

Korwin-Piotrowska D., Eutoryka. Rzecz o dobrej (roz)mowie, Kraków 2020.

Kurkowska-Budzan M., Informator, świadek historii, narrator – kilka wątków epistemologicznych i etycznych oral history, „Wrocławski Rocznik Historii Mówionej”, r. 1 (2011), s. 9–34.

Maj E., Metody prowadzenia rozmowy z politykiem doby PRL. Wywiad biograficzny i wywiad dziennikarski na przykładzie spotkań z Marianem Orzechowskim, „Wrocławski Rocznik Historii Mówionej”, r. 8 (2018), s. 107–141.

McLuskie E., Media Ethics as Panoptic Discourse. A Foucauldian View, [w:] Th e Handbook o f Global Communication and Media Ethics, red. R.S. Fortner, P.M. Fackler, t. 1, Wuiley-Blackwell 2011.

Stasiuk-Krajewska K., Media i dziennikarstwo. Struktury dyskursu i hegemonia, Warszawa 2018.

Sułek-Kowalska B., Sylwetka, [w:] Podstawy warsztatu dziennikarskiego, Warszawa 2012.

strona tytułowa_Igor Borkowski

Pobrania

Opublikowane

2021-06-18

Jak cytować

Borkowski, I. (2021). Techniki historii mówionej jako narzędzie pracy dydaktycznej ze studentami dziennikarstwa. Teoria i praktyka. Wrocławski Rocznik Historii Mówionej, 10, 54–68. https://doi.org/10.26774/wrhm.271

Numer

Dział

Artykuły i studia